Giresunlunun Gurbetdeki Sesi

Bugünkü konuğumuz Jeoloji Yüksek Mühendisi Ali Zafer TOPŞİR, neden aday adayı olmadığını, Anadolu'nun neden üretimden vazgeçtiğini, Türk milliyetçiliği ve Sol anlayışının ne zaman bittiğinin cevapları

RÖPORTAJ: Zeki AL Bugünkü konuğumuz Jeoloji Yüksek Mühendisi Ali Zafer TOPŞİR, neden aday adayı olmadığını, Anadolu’nun neden üretimden vazgeçtiğini, Türk milliyetçiliği ve Sol anlayışının ne zaman bittiğinin cevaplarını bu röportajda bulacaksınız. Giresun’un acil çözüm bekleyen sorunları da bu röportajda… Topşir, bundan 20 yıl önce görev yaptığı Giresun’da kaleme aldığı “GEZDİKLERİM-GÖRDÜKLERİM”” kitabında Giresun adına tesbit ettiği projeleri anlatmıştı. Bu projelerin ve hizmetlerden Sahil yolu, Üniversite AK Parti döneminde Giresun’da hizmete girdi. Topşir’in tesbit ettiği o kadar çok projeler var ki, yapımı çok kolay olmasına rağmen hala ele alınamadı. Topşir’in Gezdiklerim- Gördüklerim kitabını da okumanızı tavsiye ederim. Sıkılmadan bir nefeste bitireceksiniz.. Ali Zafer TOPŞİR kimdir? 1956 yılında Giresun’un Eynesil ilçesinde doğdu. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Entitüsünden yüksek lisans diploması alarak Jeoloji Yüksek Mühendisi olarak yurdu çeşitli yörelerinde görev yaptı.M.T.A Genel Müdürlüğünde çalıştı.1989 da Gümüşhane’de görev yaptı. 1993 yılında Giresun Köy Hizmetler Müdür vekiliği daha sonra Giresun Bayındırlık il Müdürlüğ yaptı. Daha sonra Afet İşleri genel Müdürlüğünde görevde bulunduğu sırada emekli oldu..Topir, Ankara’da ikamet etmektedir. ZEKİ AL: Sayın TOPŞİR, özellikle Köy Hizmetlerindeki çalışmalarınızdan dolayı aradan geçen zamana ve bugün Köy Hizmetleri diye bir kurumun kalmamasına rağmen, hala Giresun’ un ücra köylerinde dahi tanınıyorsunuz. Daha sonra Ankara ve Bürokrasideki başarılarınız…Gerek Giresun gerekse Ankara’daki yakın çalışma arkadaşlarınız sizin hep örgütçü kişiliğinizden ve yöneticiliğinizden bahsederler. Sizi bu noktaya taşıyan ve başarılı kılan anlayışınızın temeli neydi? A.ZAFER TOPŞİR : Öncelikle aradan geçen zamana rağmen bizleri unutmayan değerli hemşerilerimize teşekkür ederim. Doğrudur, Giresun insanı bizi hizmetimizle, kendilerinden biri olarak tanıdı. Yaptığımız işler ve yönetim anlayışımız her zaman referansımız olmuştur. Gelelim yönetim anlayışımıza. Kapitalizm, altta kalanın canı çıksın anlayışın dayalıdır. Komünizm ise manastır sisteminin devletleştirilmiş şekli, yani devlet kapitalizmidir. Halkı Müslüman olan devletlerde ise kapitalizm ve komünizm Muaviyeci bir anlayışla ortaya çıkmıştır. Bütün bu sistemlerin ortak özellikleri güç merkezli ve tekelci olmalarıdır. Maskeli bir özgürlük ve adalet anlayışları vardır. Sonuç itibariyle gücünü halktan aldıkları ifade edilse de, halka dayanmazlar. Sosyal adalet ve paylaşım anlayışları hiç yoktur. Bugün Dünya üzerinde en fazla topraklara İngiltere Kraliyet Ailesi sahiptir. Sahip oldukları topraklar yaklaşık olarak bugünkü Rusya’nın yüzölçümü kadardır. Olayı sosyal adalet ve paylaşım ilkelerine dayalı insani boyutuyla ele aldığımızda, Kral Agis’ in fikirlerini uygulayarak toprak reformunu gerçekleştirmiş bir Isparta Devleti var. Öte yandan Devlet Başkanı olduktan sonra işe, kişisel yani kendi mal varlığını halka dağıtarak başlayan, devamında ihtiyaç sahiplerine zenginlerin malını dağıtan bir Ömer Bin Abdülaziz’in yönetim anlayışı var. Kral Agis ve Ömer Bin Abdülaziz’in yöneticilikleri bizler için yol gösterici olmuştur. Görevde bulunduğumuz süre içersinde, gerek çalışma arkadaşlarımla gerekse vatandaşlarla olan ilişkilerimizde, bizleri başarılı kılan bu anlayışlardır. ZEKİ AL : Sayın TOPŞİR tarihten öyle bir giriş yaptınız ki, Agis’ le başlayıp Ömer Bin Abdülaziz’le bitirdiniz. Peki maddi olarak gelir dağılımı ve anlayış olarak bugün neredeyiz? A.ZAFER TOPŞİR: Ülkemizde küresel devrimin başlangıcı 12 Eylüldür. İthalata dayalı kalkınma modeli Türk milliyetçiliği ve sol anlayışı ortadan kaldırmıştır. Her ne kadar 12 Eylül süreci ve devamında hapiste olan milliyetçi kadrolar : “ biz içerdeyiz ama fikirlerimiz iktidardadır ” deseler de, küreselleşmeyle birlikte iktidardaki yapı, sözü edilen bu milliyetçiliğin içersini boşaltmıştır. Oysa 1970 li yıllarda Anadolu, fabrikalarla donatılırken, Anadolu gençleri üniversitelerde başarıdan başarıya koşuyordu. Gelir dağılımı çok daha dengeli bir yapıya doğru gidiyordu. Sonraki süreçte; 28 Şubat, 2001 Ekonomik Krizi ve 11 Eylül bu küresel devrimin devamı şeklinde gelişmiştir. Gelir dağılımı dengesizleşirken bu kez İslami düşünce dahil, değerler sistemimizin içersi boşaltılmıştır. Anadolu üretir anlayışı bitmiştir. ZEKİ AL: Sayın TOPŞİR, bildiğim kadarıyla hiçbir partiden aday adayı olmadınız. Bürokrasi yani devlet deneyiminiz gayet iyi, Giresun’da sizi tanıyor. Vekilliği düşünmüyor musunuz? A.ZAFER TOPŞİR: Bu gün ülkemizde milletvekillerini halk değil, liderler belirlemektedir. Halkın katılımının olabileceği ön seçim ve tercih usulleri dahi kullanılmamaktadır. Vekilleri lider seçer, halk sadece oylar. Öyle ki, halkın vekaletini verdiğini azletme yetkisi dahi yoktur. Önümüzde yaklaşan bir genel seçim var. Liderler hariç, hiçbir aday adayı, nereden ve hangi sıradan aday olacağını bilmiyor. Tek karar verici liderler. Yönetimin halk için aldığı kararlarda maalesef halkın katılımı yok. Toplum olarak en büyük ortak sorunumuz şu anki anayasa. Anayasa iktidarlara göre değişmez. Anayasa, ileri demokratik ülkelerde olduğu gibi, oluşturulacak, geniş tabanlı Anayasa kurucu Meclisince yapılır ve kolay kolay değiştirilmez. ZEKİ AL: Sayın TOPŞİR sizce bugün Giresun’un çözüm bekleyen en önemli sorunları nelerdir? A.ZAFER TOPŞİR: Giresun’un bugün çözüm bekleyen en büyük sorunu Giresun Üniversitesi Rektörlüğüdür. Bugün Giresun’umuz fındığıyla değil, rektör ataması iktidar vekillerince kriz haline getirilen bir üniversitesiyle tanınır hale geldi. Siyasilerimizin her fırsatta demokrasilerin vazgeçilmez unsuru dediği yeni bir seçime gidiyoruz. Fakat üniversitede yapılan seçimi tanımayan siyasi bir irade var. Hayret doğrusu! Giresun maalesef sorunlar yumağı. Fındık başta olmak üzere, üniversite öğrencilerinin barınması, işsizlik, göç, Eğribel Tüneli, demiryolu, liman, özellikle yayla turizmi, ilçelerle bağlantı yolları, komşu illerde olmasına rağmen Giresun’da olmayan tersaneler ve doğal gaz…Bugün 255 bin nüfuslu Bingöl’ün havaalanı bitmek üzereyken, Bir milyon yüz bin nüfusa hitap edecek olan OR-Gİ havaalanı hala sürüncemede. Her şeyden önce Giresun ve Ordu Üniversitelerinin gelişmesi ve hamle yapabilmesi için havaalanı olmazsa olmazımızdır.