İstanbul’da vefat eden babamızı toprağa vermek üzere götürdüğümüz Giresun’da bir hafta boyunca fındık üreticisi hemşerilerimizin sıkıntılarını ve çilelerini bir kez daha yerinde görme fırsatı buldum. Aslında tüm sıkıntıları bilen ve yaşayan birisiydim.Üç yıl önce 550 kg fındığımız olmuştu ve üç günde toplamış,toplam on günde fındık işini bitirmiştim.Az olan fındığa rağbet çok olunca 7 bine yaklaşan fiyattan sattığım fındıktan parada kazanmıştım.

             İki yıl önce bu defa görülmemiş fındık var denilince yine memleketin yolunu tuttum,bir yıl öncesinde sattığım fiyatı da aklıma getirdiğimde yine emeğimizin karşılığını alacağımızı zannettim.Fakat bu defa 2500 kg fındığı bir ay gibi uzun bir zamanda bin bir türlü eziyetten sonra fındık işçileriyle beraber zar zor bitirdim.Kurutma işiyle beraber 40 günüm fındığın peşinde gitti.İşçi paralarını ödedikten sonra,2500 kg fındığı 2750 den satmak zorunda kaldım.Diğer masrafları da çıktıktan sonra çektiğim çilenin kar olarak kaldığını gördüm.

             İki yıl öncesinde zarar ettiğim için,geçen yıl fındığa gitmedim.Sıra bu yıla gelince herkeste tatlı bir telaş,bol mahsul,seçim yılı dolayısıyla iyi bir fiyat beklentisi oluştu.Her Giresun’dan gelen dostlarımız tarihte böyle fındık olmadı diyorlardı.Yaklaşan yerel seçimlerde umut ışığı olmuş fiyatta iyi olursa çok iyi bir yıl olacağını düşünüyorlardı.

              Öncelikle fındıkta tarihi rekor laflarını duyunca bu yıl 3500 kg fındığımız olacağını düşündüm.Fakat çok fındıktan zarar ettiğim için bu sezon gitmeme kararı almıştım.Açıklanan fiyat ve çekilen çileleri yerinde gördükten sonra ne kadar doğru bir karar verdiğimin farkına vardım.Fiyat açıklandıktan sonra bir çok gurbetçi üreticimizin bahçeye gitmediğine,hazır topladığını kurutup biran önce dönmek istediğine şahit oldum.Şimdi tonlarca fındık dağlarda toplanmayı bekliyor.

               Öncelikle fiyat konusunu ele alacak olursak,kimse işin başında olmayıp sadece bol keseden nutuk atanlara kanmasın.Depoları geçen yıllardan dolu olan devlet rekor sayılabilecek rekolte ile tam bir bocalama içerisine girdi.Fiyat konusunda gerek geç açıklama ve gerekse bir önceki yıldan az fiyat verme ile yeni bir rekor kırıldı.Üretici ise seçim var diye kendini avutarak iyi bir fiyat verilir düşüncesindeydi.Eğer seçim için fındığa para verilecekse,bu sadece Erbakan hocanın tabiriyle pansuman tedbirdir.Gerçek sorunların üzerinin kapatılmasıdır.Sadece göz boyamadır.Sonuçta bundan herkes zarar görür.

                Fındığa 4 ytl fiyat verilmesi kimseyi aldatmasın.Bu fiyata fındık satabilene helal olsun.Fiyat kesintilerle 3600 e kadar geliyormuş.4 ytl ve üzerinde fındık satacak üretici sayısı şuan ki gözlemlerimize göre % 10 u bulmaz.TMO’dan randevu almak öyle kolay bir iş değil. % 70-80 ni nerdeyse gurbetçi olan üreticilerin TMO’yu bekleme gibi bir şansları zaten yok.Geriye kalan az sayıdaki insanlarımızın çoğu tüccar ve esnaftan borç alarak hayatını idame ettirdikleri için fındığı mecburen tüccarın deposuna yıkıyor.

                 Borcu kadarını 2700 den satan üretici artık kendiliğinden fiyatın yükselmesini bekliyor.Tüccar,esnaf ve büyük fındık ihracatçısı ağalar bu durumu gayet iyi bildikleri için rahat ve emin adımlarla üreticinin kanını emmeye devlet destekli bu şekilde devam ediyorlar.Bu oyun yıllardır hep böyle devam ediyor.Hangi iktidar bu şartlarda 6000 den fındık alacakmış  buyursun gelsin görelim.Sorunun fındığın fiyatında olmadığını artık herkes görmeli.

                 Üç yıl önce depolarda 1 kg fındık yokken 7000 li rakamlardan fındık satmıştık.Türkiye’yi pazarlayanlar birazda fındığı pazarlamayı düşünürlerse üreticilere en güzel hizmeti yapmış olurlar.Şimdi depoları ful dolu olan devlet oyalamacalı bir şekilde fındık alır gibi gözükerek işi idare etmeye çalışacak.Bu işin böyle gitmeyeceğini hükümetler ve üreticiler artık görmeli ve kalıcı çözüm çözümler üzerine kafa yormalıdırlar.Tüketimi artırıcı formüllerin yanında,düz arazilerde alternatif ürünlere yönelinmeli.

                 Bugünkü iktidarın işlediği en büyük suç,FKB yi ortadan kaldırmak için her türlü yolu denemesidir.Bir inat uğruna Giresun’un ve fındık üreticilerinin göz bebeği olan FKB devre dışı bırakılmıştır.3 yılda gelinen nokta ortadadır,demek ki suç FKB de değildir.Artık iktidarda sorunun FKB de olmadığını görerek TMO ya ve hazineye daha fazla zarar vermeden fındık işini FKB ile beraber yürütmelidir.Tabi ki FKB üzerine gizli planları yoksa.Pansuman tedbirleri bırakarak hükümetin esas sorunlara eğilmesi gerekir.

                Fındık politikası bu şekilde devam ederse, Karadeniz’de ve özellikle Giresun’da önümüzdeki yıllarda şöyle bir durumla karşı karşıya kalabiliriz. Bugün uzaklardan gelip işçi olarak çalışan insanlar bir süre sonra yerleri yarıya toplama,daha sonra da bahçe satın alma gibi durumları yer sahiplerine teklif ederler.Hatta cazip paralarda verebilirler.Bu cazibeye kapılan yer sahipleri fındık bahçelerini bunlara satmaya başlarsa işte o zaman bizlerde bazı şeylerin farkına varırız.

                Her fındık sezonunda Giresun’da patlayan silahlar bir şeylerin habercisi olsa gerek. Topraklarımız üzerinde sinsi emelleri olanların dış destekçileriyle beraber rahat durmayacağını varsayarsak,her şartta ve her zeminde Giresun insanı uyanık olmak zorundadır.